parabéns

Ik ben bijna één maandje in Brasil & terbinst ook één jaartje ouder en ik moet zeggen, het bevalt me stief wel! Zowel op school als thuis verloopt alles vlotjes.
Vorige week dinsdag ben ik samen met Nina om mijn Braziliaans pasport geweest. Na een hele namiddag wachten in een bureautje waar de airco goed aan het blazen was, kregen we uiteindelijk ons voorlopig pasport. Ons definitief pasport krijgen we pas na een half jaar, dan kan ik mezelf een echte latina-girl noemen. (Alhoewel, hun klederdracht en schoenenkeuze beaam ik niet zo. Dus Jolien zal een 90% latina-meid zijn als ze in het bezit is van haar pasport!)
Op school, zoals ik al zei, begin ik azo mn draai te vinden. Mijn leerkracht van aardrijkskunde wil alles weten over hoe de economie draait in Europa. Man, ik heb daar geen flauw idee van! Dus heb ik mijn schoolvriendjes maar iets gezegd om der vanaf te zijn. Ik heb van horen zeggen dat zij ook voortdurend leugens in de klas zit te vertellen, dus nog ééntje erbij kan nooit geen kwaad!
Ofwel is ze het teweten gekomen van mijn “klein leugentje”, ofwel verdraagt ze mijn Belgisch snoetje niet, maar de volgende les die ik van haar kreeg moest ik mij verplaatsen! Ze kwam binnen in de klas, “tu” was haar intredewoord & ze wees naar de stoel in de hoek. Iedereen natuurlijk lachen met mij ( in de goede zin uiteraard), mabon, het tekort aan nachtrust was bij deze opgevuld!
Ik denk dat mijn medestudenten iets te weinig leren naar de goesting van de leerkrachten. Want iedere dag krijgen ze (en ook ik) te horen dat we te weinig studeren & dat we in plaats van uit te gaan in het weekend, beter met onze neus tussen de boeken zouden zitten. Best wel grappig, ik zit daar maar wat met mn vingers te draaien en mn vrienden te ambeteren met mn vragen over hoe je dit en dat in het portugees moet zeggen en zij krijgen op hun donder!
Waar ze ook goed in zijn is commentaar geven over de leerkrachten. Wat wij dus ook doen in België. En ze verschoten dat ook ik de gebreken en grappige kantjes van de leerkrachten heb ontdekt. Ik ben een vroege vogel, niet!
Tijdens de speeltijd rent iedereen meteen naar de snackbar waar je allerlei macdonalds brol kan naar binnen spelen. Ik houd het bij mijn Braziliaanse maçã (appel dus)
Vorig weekend moest Elson naar een trouw van de neef van zijn neef in Recife. Aangezien hij goed bevriend is met die kerel was hij wel uitgenodigd en mijn oudjes en broer&zus niet. Zelfs voor mij was er geen plaatsje voorbehouden, snif. ( Nee, geen snif, er is nog genoeg tijd om Recife te bezoeken!) De trouw was tijdens de zaterdagvoormiddag en de zaterdagnamiddag kreeg ik een telefoontje van mijn trouwe vriend Elson! Hij had net iets teveel champagne gedronken om nog deftig engels te kunnen praten.
Ik heb mijn zaterdagavond samen met Denis ( jongste broer) en Nina doorgebracht in Willy Haus, een tof cafeetje dicht bij mijn huis. Helaas moest Nina reeds om 10 u ( ja, u leest het goed!) thuis zijn. Tdoeme toch, haar familie heeft te strenge regels! Maar dan kwam Niels, the german boy! Tijdens zijn eerste dagen in Brazilië wilde hij terugkeren naar huis, maar nu hij de Braziliaanse mokkels en drankjes heeft ontdekt (hij heeft het net uitgemaakt met zijn liefje) is hij hier niet meer weg te krijgen!
Maandagmorgen was het niet mijn wekker die mij wakker maakte, maar de zwoele stem van mijn mainha hier. Als zij wakker is, moet heel het huis wakker zijn denk ik! ( hm, waar heb ik dat nog gehoord! Eh Mama!) In klas, dezelfde maandag, werd ik opeens opgeschrikt door de luidsprekers in mijn sala de aula. Het was een weesgegroetje, gebracht door een voor mij onbekende damestem. Damas, mijn school, is behoorlijk katholiek ja, maar dit stoort mij niet. Op maandag had ik ook mijn eerste portugese les! De meeste dingen die ik tijdens die les te horen kreeg, hadden mijn klassloebers mij al geleerd. Toch doe ik er goed aan die lessen te volgen. De grammatica trekt wel verdracht goed op die van het latijn!
Woensdag, de 29sten augustus, werd ik precies 18 jaar geleden op de wereld gezet door mijn teergeliefde mamie, in het bijzijn van onze John! Ik denk dat zeker de helft van de school “parabéns” heeft gezegd tegen mij! Arthur, ne toffe knol uit mn klas, had een stukje cake mee voor mij. ( zijn mama had het gemaakt) Twas zeer lekker, soort bananencake! Van mijn oudjes heb ik een pyjama gekregen & mn oudste broer had een briefje voor mij gemaakt met onze foto op! Kwaren "gepakt" door zijn tekstje. Van Rodrigo heb ik een tshirt gekregen met de kleuren van Brasil&uiteraard met de letters “Campina Grande” erop. Niels had een armbandje laten maken voor mij met mijn naam erop en aan de ene kant de vlag van belgië en aan de andere kant die van Brazilië. Nina haar cadeautje heeft enige vertraging opgelopen zei ze, thihi. Voor de rest heb ik vele beijos en knuffels gekregen. Twas eens iets anders eh, op de schoolbanken moeten zitten op mijn verjaardag, maar ik had er zeker geen last van. In de namiddag heb ik een duik genomen in Rodrigo zijn swimmingpool waarvan het water barkoud was en ‘s avonds zijn we pizza gaan eten. Veel pizza gaan eten. 12 Reais en je mag blijven eten tot je helemaal vol zit. Ze serveerden zelfs pizza met (etje) CHOCOLADE op. Dit was niet echt mijn ding.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de vele felicitaties op mijn blog, de mailtjes en kaartjes , de sms’jes die ik heb ontvangen!
Voila, bij deze heb ik mijn schade ingehaald en kunnen jullie alweer eens meegenieten van mijn leven hier in Brazilië!
Beijos!!!!!!!

Nog enkele weetjes:
* Er is sinds vorige week een meisje van Buffalo, New York toegekomen in Campina!
* Volgend weekend is een verlengd weekend en ga ik naar João Pessoa, hopelijk regent het dit keer niet.
* De directrice van Damas heeft mij een verjaardagskaartje gegeven. Alleen jammer dat ze mijn naam verkeerd heeft gespeld (:
* De spaanse lessen die ik krijg op school zijn behoorlijk verwarrend! Laten we eerst het portugees onder de knie krijgen ..