Bom día beste Belgiërs!
Gisteren in de dansles kreeg ik het goede nieuws te horen dat we voortaan gratis de lessen mogen volgen. Wat is het fijn om een buitenlander te zijn! En ik moet zeggen, Nina&ik maken vorderingen! We zijn niet meer de klungels als in het begin! En normaalgezien ( dit woord moet je benadrukken ) zal ik vanaf november terug kunnen beginnen zwemmen. Arthur, ne maat van mij, zwemt ook en heeft een goed woordje gedaan voor mij. Dus voor een prijsje (iedere maand 45 reais, wat overeenkomt met zo'n 18 euro)zal ik 2 dagen in de week mijn "talenten" kunnen showen & training kunnen volgen in een openluchtzwembad van Campina.
Op school verloopt alles zeer zeer vlotjes. Ik heb zelfs voor het eerst de stress gevoeld om een taakje binnen het lesuur af te werken. Meester methylpentaan dicteerde ons enkele chemische namen en wij moesten de brutoformule trachten te vinden. Man, toen heb ik pas echt ondervonden hoe ver mijn chemie zit en hoe slecht ik ben in dit vak! Anyway, twas best wel eki leuk om (weliswaar samen met mijn vrienden) onze brains te laten werken en het taakje zo goed mogelijk proberen op te lossen. Nu is het wachten op de punten, spannend!
Wat ook niet onbelangerijk is om te vertellen aan jullie, is dat we in school naar een presentatie moesten kijken over “het gevaar in het verkeer”. De zaal waarin we zaten trok verdacht veel op het circeltheater van de frères! Kmoen zeggen, twas interessant, maar ik geloof dat veel mensen er zich niet veel van aantrekken, het verkeer is en blijft chaotisch in Campina. Dit heb ik al meermaals mogen ondervinden!
Nu, vorige week ben ik met Rodrigo naar de, ja u leest het goed, kerk geweest! Hij is lid van een soort jongerenvereniging en 1 maal per maand hebben ze een viering. Gelukkig was Nina ook mee, dus in plaats van heel de tijd te zitten kijken en luisteren naar overenthousiaste gelovigen die jezusliedjes zingen, hebben we ons buiten in het zonnetje geïnstalleerd en een ijsje gegeten (: Twas een warme dag die dag, hihi. Toen de zon weg was, zijn we toch maar een kijkje gaan nemen. Op een gegeven moment kreeg iedereen een ballon, een balpen en een klein papiertje. We moesten hierop schrijven waarom jouw familie zo belangrijk is voor je. Bon, Jolien wilde weer es grappig doen, dus schreef ze op het papiertje “viva Bélgica” Wat ik natuurlijk niet had gehoord, was dat we het papiertje moesten oprollen, in de ballon steken, de ballon opblazen en in de lucht laten circuleren zodanig dat na een minuut of 3 iemand anders je ballon kreeg en moest laten ontploffen! Nog straffer, een aantal mensen werden uitgepikt om het blaadje te gaan voorlezen op het podium. Maar wonder boven wonder moest de persoon met de slogan “viva Bélgica” op zijn blaadje, niet naar voor gaan. Ze hebben er wel es goed mee gelachen & voortaan zal ik eerst luisteren en dan handelen!
Een kort verhaaltje nu waarin je een typisch braziliaans kenmerk kan in terugvinden: vorige week vrijdag, Denis en ik zaten op ons gemak een filmpje te bekijken. Plots belt den Elson (het was toen ongeveer 10 uur 's avonds en de film was nog niet beëindigd) : “ ja, doe jullie mooie kleren aan, we moeten naar een verjaardagsfeest!” Het typische hieraan is dus dat de brazilianen altijd op de laatste stek iets laten weten en beslissingen nemen! In ieder geval, twas dik inorde het feestje. Lekker eten en gratis drank, daar zeg ik geen neen tegen!
Vorig weekend (tweekend van de 29sten als ik mij goed herinner) ben ik samen met Nina en Rodrigo naar João Pessoa geweest. We vertrokken hier rond 15u en gelukkig waren we net op tijd om de zonsondergang te gaan bezichten! Ja vint, zo’n zonsondergang vind je in België niet hoor! Iedere avond zijn er 2 muzikanten ( een saxofoonspeler en een violist) die beginnen te spelen van zodra de zon begint onder te gaan en hun muziek stopt net op de moment dat de zon helemaal onder is! Kiek, twas echt prachtig! De foto’s volgen nog! Na een goeie pizza in de pizzahut ( ik heb tussen haakjes na 2 maanden eens iets pikants kunnen eten. Peper gebruiken ze hier zelden of nooit! ) zijn we naar een concert gaan kijken van een zekere “Nando Reis” Braziliaanse rockmuziek is niet mis, jammer dat de zanger eruitzag als iemand die jarenlang in de jungle heeft geleefd. Soit, na het gefeest reden we terug naar het strand om, jazeker, de zonsOPGANG te bekijken. Ook altijd eki tof gow! Hoewel het behoorlijk koud en winderig was zo rond 5 uur in de morgen! Na een paar uurtjes rust in Rodrigo zijn beachhouse gingen we uiteindelijk naar het strand en konden daar rustig genieten, terug op onze positieven komen om dan ‘s avonds te gaan dinneren in een restaurant met typisch braziliaanse gerechtjes & uiteraard erna een ijsje te gaan eten! Kmoen zeggen, dit ijsje heeft mij nog nooit zo goed gesmaakt als toen!
Nog een weetje. Sinds 2 jaar zijn ze hier aan het werken aan een viaduct om de ochtend-en avondspits in het centrum van Campina vlotter te laten verlopen. Wel eergisteren was het eindelijk de opening van dat spel! Hihi, in het nieuws van Paraíba zeiden ze dat ze er slechts 2 maanden aan hebben gewerkt mabon. Jammergenoeg mochten we het spektakel niet van dichtbij gaan bekijken, want het scheen er vol te zitten van de dieven( wat inderdaad waar was als ik de volgende dag enkele verhalen hoorde) maar ik kon vanop mijn balkon naar het vuurwerk kijken, en dat was muito bonita! Om het nog eens te hebben over hoe gevaarlijk Brasil wel niet is, lees wat nu komt! Dana, een goede vriendin van mij, was vorig weekend op weekend met haar uitwisselingsproject. Er was een bus met de mensen die van het zuiden kwamen, en een bus van de mensen die van het noordoosten kwamen ( waar zij dus opzat) Op een gegeven moment moest de bus van zuiden stoppen om bij te tanken. En vanaf dat moment moeten ze blijkbaar gevolgd geweest zijn door een bende onvriendelijke stoeiers. Want, toen de bus stopte om iedereen de gelegenheid te geven om foto’s te nemen, kwamen ineens allemaal gemaskerde mannen met wapens op hen afgestormd en werden ze verplicht om alles af te geven ( met alles bedoel ik dus kleren, antibiotica, camera’s, geld, bankkaarten, mobieltjes, juwelen, zelfs een aantal trouwringen zijn afgepakt!) Stel je voor zeg.. Gelukkig is er niemand gewond geraakt en zijn de boeven op de vlucht geslaan mét hun buit. Iedereen is er met de schrik van afgekomen, maar zoiets zou ik toch liever niet meemaken! Ik wil jullie hiermee niet ongerust maken eh zoeties, maar nu pas besef ik echt dat Brasil een aantal gevaarlijke schepsels heeft leven in haar land!
Om af te sluiten nog iets grappigs. We hebben thuis een nieuwe meid, en mijn mama klaagt iedere morgen tegen mij dat ze te lui is, dat ze de afwas van de avond voordien niet doet, dat onze badkamers vuil zijn, dat ze de frigo niet uitkuist, dat ze het eten niet in potjes doet waardoor het sneller bederft .. En dan wanneer ze Fatima ( naam van onze meid ) ziet, doet ze alsof er niets aan de hand is, massas grappig, maar toch een beetje schijnheilig, thaha! Kosten niemè als ik haar bezig hoorde :D In ieder geval, ik zijn content van onze nieuwe meid .
Ik denk dat ik nu zowat alles heb verteld aan jullie! Aja, volgende week heb ik een verlengd weekend, en ga ik samen met mijn brother Elson en mijn neef naar Porto de Galinhas (= haven van de kippen) Het schijnt prachtige stranden ( en uiteraard fantastische feestjes) te hebben! Dit wordt dolle pret!! Ik kijk er al naar uit!
Tchau meus amigos e minhas amigas!!
Beijão
Jolien
vrijdag 5 oktober 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
snoll! wat is het leuk om je wilde verhalen weer te lezen hoo:d ,kwou dak dar ook was! kben mss toch wel een beetje VEEL jaloers op je:p.
dikke zoen je zus!hannex
is da nu echt nodig om altijd van die alcoholische fotos te tonen!?
Een reactie posten