(dia 6 de novembro , 2007)
Crise política
Bélgica está há 148 dias sem governo.
Bélgica (AF) - A crise política na Bélgica bateu hoje um recorde histórico depois de 148 dias sem governo desde as eleições legislativas de junho devido à falta de acordo entre os partidos flamengos e valões.
Ontem, o encarregado de formar o novo Governo, o democratacristão flamengo Yves Leterme, comunicou ao rei os avanços nas negociações, que entram em uma semana crucial devido ao ultimato dos flamengos para estabelecer até quarta-feira "um princípio de solução" para os temas relativos à futura estrutura do Estado.
Hihi, de vertaling laat ik aan jullie over scheetjes!!
Tchau!
Jolien xx
woensdag 7 november 2007
dinsdag 6 november 2007
Porto de Galinhas, Fortaleza e joão pessoa!
Eerst en vooral, liefste snollies, mijn excuses dat ik jullie zo lang heb laten wachten op een nieuw tekstje, maar hier komt ie!
Begin oktober ben ik samen met mijn broer Elson en zijn vriendjes naar Porto de Galinhas geweest. Het was tof, maar nou niet om te zeggen waaauuw. De reden hiervoor was dat mijn broer e amigos behoorlijk veel verstand hebben van pintjes & andere alcoholische dranken drinken. Hiermee bedoel ik dan dat ze begonnen van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, zonder op houden. Jolien lust ook wel eens een biertje (hoewel ik zoooooooo hard de belgische pintjes mis mo soit) maar toch niet de ganse dag door! Gevolg was dus dat ik zelfs op 1 namiddag mn teergeliefde brother mocht begeleiden naar de hotelkamer, want de arme jongen kon niet meer op zijn benen staan .. Gelukkig kwam Nara, mijn zus, de volgende dag en bleef ze tot het einde van onze reis! Met Nara erbij was het echt de max, toen heb ik mij pas geamuseerd! Lekker relaxen op het strand ( waardoor mijn schouders enorm verbrand waren, ookal gebruikte ik constant zonnecrème), een duikje nemen in het zwembad van onze pousada, een ijsje gaan eten ‘s avonds, ..
De terugreis echter was iets minder interessant. Elson, Nara en ik moesten de hele busrit (2 uur
lang) van Porto de Galinhas naar Recife rechtstaan met al onze bagage, terwijl er maar steeds meer mensen op de bus werden toegelaten en iedereen op elkaar stond geplakt. Man, je kan je wel voorstellen dat Elson en ik, eenmaal toegekomen in Recife, het niet meer zagen zitten om nog eens een bus te nemen naar Campina Grande van drie uur. Gelukkig werkt Nara nu in Recife & woont ze bij haar nonkel en tante dus konden we daar een nachtje blijven slapen om zo de volgende dag de bus naar Campina te nemen. (hihi, twas een bus met airco & goede zetels!) Bij deze het Porto de Galinhas verhaal!
Nu Fortaleza! Twee weken geleden hadden we een AFS-weekend met al de AFS-ers uit heel het Noord-oosten. Dat wil zeggen, met de AFS-ers van Fortaleza zelf, van Natal, Recife, João Pessoa, Mossoró en Campina Grande. Jammer voor de ‘Campinezen’ (Nina, Niels, Hin en ik dus), maar het weekend vond plaats in Fortaleza. Dus wij mochten een busrit ondernemen van zo’n dikke 12 uur! We wisten dat we ‘s nachts gingen reizen, maar wat we in het begin niet wisten, was dat ook ‘s nachts de aircondition geweldig zijn best doet om de bus koel te houden! Mo koud dat het was! Mn neus en voeten waren aan het bevriezen, niet te doen. Dus bij de eerste busstop haalde ik mijn allerbeste portugees boven ( beste vrienden, ik maak vorderingen hoor, hoewel de werkwoorden mij blijven irriteren, haha) & vroeg ik de buschauffeur of we onze lakens uit onze koffers mochten halen. En toen konden de Campinezen vredig hun oogjes sluiten en een reis maken naar dromenland!
‘s Morgens kwamen we dus aan in Fortaleza & vulden we (= 2 afs-meiden van João Pessoa en de Campinezen) eerst onze buikjes met een stevig ontbijt! ( In een self-service restaurant, dus met alles erop en eraan!) Na het ontbijt gingen we naar het huisje van de grootmama van 1 van de AFS-vrijwilligers van Fortaleza om onze bagage daar voorlopig te plaatsen en een douche te nemen. Door het feit dat we pas ‘s avonds naar het huis gingen waar het weekend zou plaatsvinden, brachten we onze voormiddag door aan het strand en onze namiddag in het shoppingcentre van Fortaleza. ( Vergeleken met Fortaleza is het shoppingcentre van Campina dus 'nada' eh!)
‘s Avonds richting het AFS-huis! Iedereen natuurlijk heel benieuwd of er niemand zou bij zijn die dezelfde taal spreekt. Maar helaas ben ik de enige Belg hier in het Noord-oosten & bleef het dus enkel bij portugees.
Je kon wel merken dat bijvoorbeeld de mensen van Fortaleza een heel ander accent hebben dan ons en soms was het best wel moeilijk om die mannen te verstaan! De eerste avond verliep rustig. Iedereen zocht een plekje om te slapen, we kregen de regels van het huis te horen en maakten wat kennis met de rest (er waren mensen van Thailand, Finland, Duitsland, Turkije, Zweden, Noorwegen, USA, Nieuw-Zeeland, ..) Vermoeid van de reis en van heel de dag rond te tsjolen op het strand en in het shoppingcentre zochten we ons bed op, want de volgende morgen moesten we er alweer vroeg uit. Dag 2 bestond uit een hele dag activiteitjes zoals met heel de groep praten over je ervaringen, zowel de positieve als negatieve, praten over school, over de verschillen, enz. Klinkt saai, maar was best wel geestig & interessant! Op dag 3 gingen we in de voormiddag naar de strand. En niet zomaar een strand. Het was namelijk het strand van BeachPark ( een supergroot waterpretpark in Fortaleza!) En in de namiddag was het alweer tijd om huiswaarts te keren. De Campinezen en de mensen van João Pessoa hadden hun bus pas ‘s avonds, dus gingen we met zn allen een filmpje gaan bekijken in de cinema van het shoppingcentre. De cinemazaal was indrukwekkend, de film was een ramp, mabon, we hebben toch leute gemaakt! Einde story-Fortaleza.
E agora queridos, meu viagem para João Pessoa com minha Tia Sonia! Kheb hier niet veel woorden voor nodig, het was gewoon FANTASTISCH! Mn tante is een dame van 56 jaar maar ze heeft de energie van een pittige twintigeren! In het begin was ik een beetje benauwd om met haar mee te gaan, want ik wist niet hoe het ging zijn eh. Ging ze gewoon naar João Pessoa om aan het strand te liggen en niets te doen of is ze eerder het type die de mooie plekjes van João Pessoa opzoekt & bereid is om haar nichtje die ook te tonen! ‘t Was dus het tweede eh mensen. Nu heb ik eindelijk João Pessoa es gezien snapje! Kheb chance, want mn tante heeft een appartementje in João pessoa en spendeert heel geregeld haar weekends daar, dus ik zal veel kans hebben om haar te vergezellen! En we komen massas goed overeen dus nog meer chance! Woehoew!
Heel kort iets over school. Alles verloopt prima daar! Het vestibular is in aantocht dus mn vrienden op school moeten heel wat studeren nu, maar ook de maand december is in aantocht en dit betekent grote vakantie!
Hihi, en ook mn broer Denis heeft vestibular binnenkort. Voor hem is het extra belangrijk want hij zit in het derde jaar en studeert dus hopelijk af eind december! Studeren voor hem is eerder rondlopen in huis van de ene zetel naar de andere, veel zuchten en hopen dat hij een beetje geluk zal hebben met de vragen :D
Oja, en zijn proclamatie is reeds volgende week! Dat wordt fuuuun!
Als er mij nog iets te binnenschiet, laat ik het jullie weten (:
Ja gadimme en wat gaat de tijd snel hier in het superwarme Campina ( en dan is het nog niet eens zomer!!) Reeds 3 maanden gepasseerd, snifsnif ..
Een dikke zoen voor mijn lieverds!!
Jolien
Begin oktober ben ik samen met mijn broer Elson en zijn vriendjes naar Porto de Galinhas geweest. Het was tof, maar nou niet om te zeggen waaauuw. De reden hiervoor was dat mijn broer e amigos behoorlijk veel verstand hebben van pintjes & andere alcoholische dranken drinken. Hiermee bedoel ik dan dat ze begonnen van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, zonder op houden. Jolien lust ook wel eens een biertje (hoewel ik zoooooooo hard de belgische pintjes mis mo soit) maar toch niet de ganse dag door! Gevolg was dus dat ik zelfs op 1 namiddag mn teergeliefde brother mocht begeleiden naar de hotelkamer, want de arme jongen kon niet meer op zijn benen staan .. Gelukkig kwam Nara, mijn zus, de volgende dag en bleef ze tot het einde van onze reis! Met Nara erbij was het echt de max, toen heb ik mij pas geamuseerd! Lekker relaxen op het strand ( waardoor mijn schouders enorm verbrand waren, ookal gebruikte ik constant zonnecrème), een duikje nemen in het zwembad van onze pousada, een ijsje gaan eten ‘s avonds, ..
De terugreis echter was iets minder interessant. Elson, Nara en ik moesten de hele busrit (2 uur
lang) van Porto de Galinhas naar Recife rechtstaan met al onze bagage, terwijl er maar steeds meer mensen op de bus werden toegelaten en iedereen op elkaar stond geplakt. Man, je kan je wel voorstellen dat Elson en ik, eenmaal toegekomen in Recife, het niet meer zagen zitten om nog eens een bus te nemen naar Campina Grande van drie uur. Gelukkig werkt Nara nu in Recife & woont ze bij haar nonkel en tante dus konden we daar een nachtje blijven slapen om zo de volgende dag de bus naar Campina te nemen. (hihi, twas een bus met airco & goede zetels!) Bij deze het Porto de Galinhas verhaal!
Nu Fortaleza! Twee weken geleden hadden we een AFS-weekend met al de AFS-ers uit heel het Noord-oosten. Dat wil zeggen, met de AFS-ers van Fortaleza zelf, van Natal, Recife, João Pessoa, Mossoró en Campina Grande. Jammer voor de ‘Campinezen’ (Nina, Niels, Hin en ik dus), maar het weekend vond plaats in Fortaleza. Dus wij mochten een busrit ondernemen van zo’n dikke 12 uur! We wisten dat we ‘s nachts gingen reizen, maar wat we in het begin niet wisten, was dat ook ‘s nachts de aircondition geweldig zijn best doet om de bus koel te houden! Mo koud dat het was! Mn neus en voeten waren aan het bevriezen, niet te doen. Dus bij de eerste busstop haalde ik mijn allerbeste portugees boven ( beste vrienden, ik maak vorderingen hoor, hoewel de werkwoorden mij blijven irriteren, haha) & vroeg ik de buschauffeur of we onze lakens uit onze koffers mochten halen. En toen konden de Campinezen vredig hun oogjes sluiten en een reis maken naar dromenland!
‘s Morgens kwamen we dus aan in Fortaleza & vulden we (= 2 afs-meiden van João Pessoa en de Campinezen) eerst onze buikjes met een stevig ontbijt! ( In een self-service restaurant, dus met alles erop en eraan!) Na het ontbijt gingen we naar het huisje van de grootmama van 1 van de AFS-vrijwilligers van Fortaleza om onze bagage daar voorlopig te plaatsen en een douche te nemen. Door het feit dat we pas ‘s avonds naar het huis gingen waar het weekend zou plaatsvinden, brachten we onze voormiddag door aan het strand en onze namiddag in het shoppingcentre van Fortaleza. ( Vergeleken met Fortaleza is het shoppingcentre van Campina dus 'nada' eh!)
‘s Avonds richting het AFS-huis! Iedereen natuurlijk heel benieuwd of er niemand zou bij zijn die dezelfde taal spreekt. Maar helaas ben ik de enige Belg hier in het Noord-oosten & bleef het dus enkel bij portugees.
Je kon wel merken dat bijvoorbeeld de mensen van Fortaleza een heel ander accent hebben dan ons en soms was het best wel moeilijk om die mannen te verstaan! De eerste avond verliep rustig. Iedereen zocht een plekje om te slapen, we kregen de regels van het huis te horen en maakten wat kennis met de rest (er waren mensen van Thailand, Finland, Duitsland, Turkije, Zweden, Noorwegen, USA, Nieuw-Zeeland, ..) Vermoeid van de reis en van heel de dag rond te tsjolen op het strand en in het shoppingcentre zochten we ons bed op, want de volgende morgen moesten we er alweer vroeg uit. Dag 2 bestond uit een hele dag activiteitjes zoals met heel de groep praten over je ervaringen, zowel de positieve als negatieve, praten over school, over de verschillen, enz. Klinkt saai, maar was best wel geestig & interessant! Op dag 3 gingen we in de voormiddag naar de strand. En niet zomaar een strand. Het was namelijk het strand van BeachPark ( een supergroot waterpretpark in Fortaleza!) En in de namiddag was het alweer tijd om huiswaarts te keren. De Campinezen en de mensen van João Pessoa hadden hun bus pas ‘s avonds, dus gingen we met zn allen een filmpje gaan bekijken in de cinema van het shoppingcentre. De cinemazaal was indrukwekkend, de film was een ramp, mabon, we hebben toch leute gemaakt! Einde story-Fortaleza.
E agora queridos, meu viagem para João Pessoa com minha Tia Sonia! Kheb hier niet veel woorden voor nodig, het was gewoon FANTASTISCH! Mn tante is een dame van 56 jaar maar ze heeft de energie van een pittige twintigeren! In het begin was ik een beetje benauwd om met haar mee te gaan, want ik wist niet hoe het ging zijn eh. Ging ze gewoon naar João Pessoa om aan het strand te liggen en niets te doen of is ze eerder het type die de mooie plekjes van João Pessoa opzoekt & bereid is om haar nichtje die ook te tonen! ‘t Was dus het tweede eh mensen. Nu heb ik eindelijk João Pessoa es gezien snapje! Kheb chance, want mn tante heeft een appartementje in João pessoa en spendeert heel geregeld haar weekends daar, dus ik zal veel kans hebben om haar te vergezellen! En we komen massas goed overeen dus nog meer chance! Woehoew!
Heel kort iets over school. Alles verloopt prima daar! Het vestibular is in aantocht dus mn vrienden op school moeten heel wat studeren nu, maar ook de maand december is in aantocht en dit betekent grote vakantie!
Hihi, en ook mn broer Denis heeft vestibular binnenkort. Voor hem is het extra belangrijk want hij zit in het derde jaar en studeert dus hopelijk af eind december! Studeren voor hem is eerder rondlopen in huis van de ene zetel naar de andere, veel zuchten en hopen dat hij een beetje geluk zal hebben met de vragen :D
Oja, en zijn proclamatie is reeds volgende week! Dat wordt fuuuun!
Als er mij nog iets te binnenschiet, laat ik het jullie weten (:
Ja gadimme en wat gaat de tijd snel hier in het superwarme Campina ( en dan is het nog niet eens zomer!!) Reeds 3 maanden gepasseerd, snifsnif ..
Een dikke zoen voor mijn lieverds!!
Jolien
Abonneren op:
Posts (Atom)
