Semana Santa * Rave * Churrasco

Alles cava met de Belgiërs ginds aan de overkant? Ik kan jullie met genoegen mededelen dat deze Belgische/Braziliaanse meid nog steeds übergelukkig is in het land van bolos de cenoura&bolachas de brigadeiro!
Jammergenoeg waren het dit jaar geen Belgische paaseitjes voor mij. Nu, het grote paasei dat ik van de mama heb gekregen ging anders ook wel vlotjes binnen!
Pasen in Brasil wordt toch wel een beetje anders gevierd dan Pasen in België.
Witte donderdag was een dag gelijk een ander. Enige verschil was dat mijn teergeliefde zus Nara (Hanneke, wees gerust, jij bent en blijft mijn darling nummer één!) voor het verlengde weekend overkwam naar Campina Grande. Ze stelt het stief wel in Recife, ookal heeft ze het soms moeilijk om te moeten leven in zo’n grootstad. Je werkt een hele dag, komt ‘s avonds thuis in je appartementje, helemaal alleen, nope, ‘t zou niets voor ons Jolleke zijn. Wat er dan nog bijkomt is dat je Recife niet kan vergelijken met Brugge. Iedere minuut van de dag, in elke straat moet op je goede zijn voor overvallers. Soit, Nara is een volwassen madam dus ze redt het daar wel!
Op Goede Vrijdag was het restaurant gesloten. Wat betekent dat het voor het middagmaal thuis te doen was. En neen, deze keer geen vlees met een overdosis zout, geen pintjes voor de papa. Vis en wijn, dit werd op Goede Vrijdag “toegelaten” om te eten en te drinken. Bon, uiteraard maakten de bonen, de rijst, de macaroni ook deel uit van het middagmaal en mocht er water of frisdrank gedronken worden. Maar vlees was op Goede Vrijdag verboden om te eten ten huize Dantas. Wat helaas ook verboden was op deze Goede Vrijdag, was uitgaan. Van deze keer geen avondje Lennon Pub of Willy Hause voor dn Denis en mij, snif.
Paaszondag, ten laatste, was een al even luzige zondag als de andere. Enige verschil: chocolade bij de vleet om te smullen!
Twee weken geleden ben ik met Denis naar een jawel, rave geweest! ‘t Was massas! ‘t Was net of ik mij heel even op Belgische bodem bevond. Dana daarentegen vond er maar niets aan. Gevolg: de arme meid viel, terwijl Denis en ik ons aan het uitleven waren, in slaap op de stoel waar ze toch al zeker een uurtje op zat te nietsen.
En om af te sluiten nog een grappig verhaaltje …
Zaterdag waren Denis en ik op een “reuniebarbecue”. ‘t Was een bijeenkomst van de mensen die tijdens het lager onderwijs samen in klas zaten. Denis zat in organisatie dus dit was de reden waarom ik ook mee mocht. Rond het middaguur kwamen we toe en een braziliaanse barbecue zou geen braziliaanse barbecue zijn, moest er geen overvloed aan drank aanwezig zijn. Dus van 12 uur ‘s middags vlogen we er al in. Uren gingen voorbij, Denis werd meer en meer droenke tot plotseling rond een uur of 7 ‘s avonds … mamie&papie toestekten! Dat was lachten geblazen! Mijn ouders wilden natuurlijk dat wij met hen naar huis keerden. Maar geen haar op ons hoofd die eraan dacht om toen al naar huis te keren. En ja hoor, na wat gebabbel met de twee “controleurs” kregen we hen zover dat we mochten blijven en later op de avond met de pa van Renan (maat van ons) naar huis mochten keren. Dit alles op één grote voorwaarde: geen alcohol meer voor Denis! Nu, zoals het spreekwoord zegt “wanneer de kat van huis is, gaan de muizen aan het dansen”, ook zaterdag gingen de muizen terug aan het dansen, hihi. Eenmaal terug thuis moest Denis voor de papa zoals gewoonlijk weer op 1 been kunnen blijven staan zonder te wankelen. En rond middernacht ging iedereen vredig gaan slapen.

Ziezo mijn liefste jupilerdrinkertjes, ik ben der mee weg! Tot de volgendeeeeeeeeeeeee!
Beijos.
Uw snollemol, Jolien.